Kunstenaar
Maar voor alles is Arthur Houtman kunstenaar, niet in de conceptuele zin, maar als een goed geschoolde ambachtsman met liefde voor het materiaal. Hij spreekt met passie over het ontwerpen en vorm geven van juwelen, het uitzoeken van geschikte stenen en parels.

Na een driejarige opleiding bij een meester-goudsmid en een opleiding restauratie van kunstwerken in edelmetaal vestigde hij zich in 1981 als zelfstandig edelsmid en ontwerper van juwelen in Aalst.

Ontwerpen
Vooral zijn studie van het verre Oosten en interesse voor de Art Nouveau, een hoge kunstzinnige periode in de juwelenkunst, beïnvloeden zijn ontwerpen. Elk ontwerp wordt handgemaakt en voldoet aan de hoogste vakkundige eisen, wat weerspiegeld wordt bij het dragen van het juweel. Het materiaal, goud van 18 karaat, en de parels en edelstenen worden zorgvuldig geselecteerd in overeenstemming met het ontwerp, wat in een zeer waardevol sieraad resulteert.

Elk juweel wordt naar de persoon voor wie het bestemd is, getekend en besproken voor het aan de werkbank op artisanale wijze met de meeste zorg wordt gesmeed. Het is dan ook niet verwonderlijk dat bij het dragen het juweel als het ware één wordt met de persoon die de opdracht gegeven heeft en zich graag siert met zijn gepersonaliseerd juweel.

 

Parels en edelstenen
Een grondige kennis van parels maakt hem tot een gewaardeerd en erkend vakman in de internationale parelhandel. Het kiezen en keuren van de parels draagt dan ook bij tot een zekere harmonie met de creatie en maakt het juweel als dusdanig nog unieker. Het gebruik van edelstenen, zoals diamant, saffier in alle kleuren en slijpvormen, robijn enz. … gezet in het juweel, maken het tot een zeer waardevol geheel.

Uniek juweel
De sierlijkheid in elk juweel is een weerspiegeling van elementen die in de natuur vorkomen en op zichzelf als een uniek juweel kunnen worden gezien, deze elementen gestileerd en versterkt met het edelmetaal en de edelstenen, en het ambachtelijk vervaardigen van het juweel, zorgen er voor dat de juwelen een artistieke hoogstand zijn, in geen andere juwelenstrekking te plaatsen. Het is dan ook niet te verwonderen dat de juwelen van Arthur Houtman zeer gegeerd zijn, niet enkel om het juweel, maar ook om zijn kunstwaarde. Elk juweel is uniek en wordt nooit een tweede maal gemaakt..

Dames en heren,

Het is niet Trui die Arthur Houtman vond, het is Arthur Houtman die onze galerie vond en..; wij waren verbaasd :

verbaasd dat de bijzondere glimlach van een goudsmid uit Aalst ons aan het verstand bracht dat hij het echt best aardig vond om hier aan de kaai zijn goud, parels en edele stenen te etaleren.

Je zou eerder verwachten dat oosterse geuren zich voor zo’n etalage zouden verdringen op een trottoir aan de Sablon.

De enige beroemdheid uit Aalst die ik mij nog persoonlijk voor de geest kan halen is die kleine, ietwat kalende, bescheiden en gevoelige man die beschreef hoe in een 19^e eeuwse filature een kind  vermorzeld werd onder de Mule Jenny.

Dagelijks kwam hij naar Het Licht op nummer 128 aan de Sint Pietersnieuwstraat om zijn Boontjes te plegen, de parels die wij mochten lezen in de Vooruit.

En net zoals Louis niet naar het miljoenenkwartier ging op Sint Pietersaalst maar naar het Licht in de schaduw van het Volkshuis, zo gaat Arthur evenmin hurken in de schaduw van het Brusselse Hilton maar komt hij hier midden onder ons.

Voor Arthur, mede door zijn kennis in de restauratie van antieke sierstukken, betekenden de creaties van René Lalique, Archibald Knox en de gebroeders  Wolfers het bereiken van een hoogtepunt in de edelsmeedkunst en zo bleef de Art Nouveau voor hem een blijvende inspiratiebron in het ontwerpen van zijn objets d’art.

Het is een avontuur om zijn lijnen te volgen, helder, grootmoedig, ongeremd, sierlijk, het is fascinerend hoe hij de reflectie van een diamant weet te combineren met het zwart van een parel uit Frans Polynesie, hoe hij het geel van goud combineert met  het blauw van saffier, het groen van smaragd, of het rood van robijn. Het brengt je in vervoering hoe hij speelt met licht gaande van opaciteit tot het translucide kleurenspel van het email, de verleiding is groot om de koele schittering van het paarlemoer te voelen op je huid een zucht te laten en te dromen van …dit verlaat mij niet , het voert je mee in een drift naar …schoonheid .

Als ik vandaag kan genieten van het elegante curvenspel van Arthur, van zijn gracieuze lijnvoering en meesterlijke stilering dan doe ik dit vanuit een gevoel van onbehagen om wat ik in dit huidige ondermaanse mis: een esthetisch engagement dat het banale wil overstijgen, een  engagement dat geen genoegen meer neemt met een vrijblijvend estheticisme , anders gezegd, met een mager soort neo-conceptuele kunst die aansluiting zoekt bij modieuze kleinburgerlijke trends zonder zich te bekommeren om het totale proces van de creatie van een kunstwerk. Je zou haast beginnen denken dat heden ten dage in de wereld der kunsten de woorden vakmanschap, materiaalkennis, handvaardigheid taboe zijn behalve bij hen die met Purcell Hail! Bright Cecilia zingen .

 

Het zijn juist deze juwelen die mij herinneren aan de Gentse schilder Jules Van Biesbroeck die velen onder ons kennen als de ontwerper van de affiches in onze volkshuizen en die mede met andere gekende kunstenaars uit het novecento werkte aan de esthetisering van zijn omgeving om, met het idee  “De wereld steunt op nieuwe krachten”, men ook op een fraaie manier kan bijdragen tot de humanisering van het menselijk bestaan.

Op 27 november was ik bij de voorstelling van het boek van Gie van den Berghe “De mens Voorbij “ in het eclectische Art Nouveau-interieur van l’Ecume des Jours op de Krijgslaan nr.4 om er te horen spreken over het gedachtengoed van de Verlichting , over le Rêve d’Alembert  en de maakbaarheid van de mens en dit verhaal van Denis Diderot, vergeef het mij dames, a titilating story at the end is all we finally need gentlemen, wil ik u bij deze niet onthouden:

Uit Les bijoux indiscrets, hoofdstuk 4, Evocatie van de Genius:

De genius Cucufa is een oude hypochonder die, bang dat de zorgelijke toestand van de wereld en de handeltjes van andere geniën zijn heil in de weg zouden kunnen staan, zijn toevlucht heeft gezocht in een verlaten gebied, om zich op zijn gemak te wijden aan de grenzeloze volmaaktheid van de opperpagode, zichzelf te knijpen, zich de huid open te krabben, zich te vervelen, schuilplaatsen voor zichzelf te bouwen, in razernij te vervallen en te creperen van de honger.

Hij ligt er op een mat, zijn lichaam in een zak gestoken, een touw om zijn middel geknoopt, armen gekruist op zijn borst, en zijn hoofd weggezonken in een capuchon waar alleen het puntje van zijn baard nog uitsteekt.

Hij slaapt, maar wekt de indruk dat hij mediteert….

welnu, na veel vijven en zessen verscheen deze genius dus voor de sultan : “Wat is er van uw dienst, mijn zoon?”

“Iets heel eenvoudigs”, zei de Mangogul. “Ik zou mezelf enkele geneugten willen verschaffen ten koste van de vrouwen aan mijn hof.”

“Toe maar!” repliceerde Cucufa. “Mijn zoon, uw begeerte is groter dan die van en heel klooster brahmanen.  Wat bent u van plan uit te halen met die bende dwaze vrouwen?”

“Te weten komen welke avontuurtjes ze beleven en hebben beleefd, dat is eigenlijk alles.”

“Maar dat is onmogelijk,” zei de genius. “Van vrouwen verlangen dat ze hun avontuurtjes opbiechten; dat hebben ze nog nooit gedaan en zullen ze ook nooit doen.”

“Toch zal het geschieden,” sprak de sultan.

Daarop begon de genius te peinzen, terwijl hij zich achter de oren krabde en met zijn vingers zijn baard kamde. Zijn meditatie duurde niet lang.

“Mijn zoon,” zei hij tegen de Mangogul, “u bent me dierbaar, uw wens zal worden vervuld.”

Onmiddellijk dook zijn rechterhand in een diepe zak die onder de linkeroksel van zijn pij zat, en trok daar –samen met bidprentjes, gewijde kralen, kleine pagoden van lood, beschimmelde snoepjes- een zilveren ring uit tevoorschijn. Mangogul dacht eerst dat het om een ring van de heilige Hubertus ging (u weet wel de sleutel en de ring van deze heilige zouden iemand van een hevige begeerte kunnen genezen) .

“Zoals u ziet heb ik hier een ring,” zei hij tegen de sultan. “Schuif hem om uw vinger, mijn zoon. Alle vrouwen die u de steen van de ring toekeert, zullen hun avontuurtjes luid en duidelijk aan u vertellen, maar u moet niet denken dat ze met hun mond spreken.”

“Wel verdraaid ! “ riep Mangogul uit. “Waarmee spreken ze dan ?” “Met het meest openhartige lichaamsdeel dat ze bezitten, het deel dat bovendien het best op de hoogte is van de dingen die u te weten wilt komen,” zei Cucufa, “met het sieraad dat ze tussen hun benen dragen.”

“Met hun sieraad !” herhaalde de sultan terwijl hij in lachen uitbarstte. “Dat is nog eens wat anders! Sprekende sieraden! Zoiets raars heb ik nog nooit gehoord.”

Het vervolg van dit verhaal werd uitgegeven bij Athenaeum – Polak & Van Gennep,

ik dank u

 

www.arthur-houtman.be



Tentoonstellingen (selectie)

2004    - Magenta Aalst
2003    - Camea
            - ontwerp gouden ajuin stad Aalst
            - Magenta Aast
2002    - Kunstgalerie N. De Bissop Munte
            - Magenta Aalst
2001    - Basel Juwel Fair
            - Gallery Thomas
2000    - Diamantmuseum Durbey
            - Belaurum Antwerpen
1999    - Diamantmuseum Durbey, opening door kroonprins Naruhito en prinses Sayako (Japan)
            - Groepstentoonstellingen: Schepdaal, St. Pieters Leeuw
1998    - Museum Oud Hospitaal Aalst: juwelen uit de regio
            - Promotie collectie “zwarte diamant”
            - Belaurum Antwerpen
1997    - Art Gallery Tokio, Japan
            - Jewellery art: Helsinki
1996    - Diamant museum Durbey
            - Free Art Aalst

.

Vermeldingen en nominaties (selectie)

2003    Erkenning door verschillende internationale Parelhandelaars
2002    Raadgever choreografie “parels” door Karin Post (nl)
2001    Medewerker Camea Antwerpen
            Ateur ‘De parel”
2000    Ere bestuurslid: Oceania Pearls: Mahina - Tahiti
            Lid ‘the circle’, ontwerpers en edelsmeden
1998    Oprichter Kunstgroep Magenta
1997    Publicatie Japan Times Asion News
            Art and Gallery News Tokio
1974    Lezing over parels, als eregast juweliersgilde Luxemburg